top of page

LABRADOR RETRIEVER

- Flying Felicia The Second off April

FLYING FELICIA THE SECOND OFF APRIL

Voorjager: Aldo Winkels

 

Roepnaam: Femke

Geboortedatum: 8 juni 2012

Ras: Labrador Retriever

Ouders: Eager Emma The Second off April (moeder) x Waterfan's Flying Arrow (vader)

Met een huis vol labradors is bijna niet voor te stellen dat de eerste jachthond van Aldo en Erna Winkels een Friese Stabij was. Erna haar hondje was overleden en een leven zonder hond was voor haar niet voor te stellen. Aldo kocht voor haar de Friese Stabij en toen zij gingen trouwen ging de hond mee naar hun nieuwe huis. Vrij snel daarna kwam hun eerste labrador. Aldo omschrijft de jachtkwaliteiten van deze hond als “niet best” dus aan echte jachttraining hebben ze nooit met haar gedaan. Met de hond die volgde deden ze dit wel. “Niet bijzonder, maar ook ik was niet bijzonder, ik snapte er niks van,” lacht Aldo, “maar een B-diploma hebben we wel met haar kunnen halen. Verder zijn we niet gekomen.” Met deze hond hebben Aldo en Erna hun eerste Second off April nestje gefokt en daar een zwart teefje uit gehouden. Aldo omschrijft deze hond als “te zacht” en hij wilde ook liever weer een gele labrador, dus moest gezocht worden naar een dekreu die 100% geel vererfde op de zwarte teef die ze hadden. Uit deze combinatie is vervolgens Pien, de oma van Femke, geboren. 

 

“Pien was erg zelfstandig. Je kon haar maar beter haar werk laten doen, want luisteren kon ze niet,” vertelt Aldo lachend. “Ze was heel zelfverzekerd en in het veld wist ze het altijd beter. Vaak had ze het dan ook nog bij het rechte eind. We denken het vaak beter te weten dan de hond, maar die neus verraad ze niet.” Pien was echt een hondje van alles of niks. In de aanloop naar haar Nimrod-deelname gingen de MAP’s óf geweldig, óf ze gingen teleurgesteld naar huis. Femke was meer voorspelbaar. “Toen ze een jaar oud was, wist ik al dat ik met Femke naar de Nimrod zou gaan,” zegt Aldo. “Ze wilde geen dummy’s apporteren, maar van wild werd ze helemaal gek.” Dat Femke geen fan van dummy’s zou zijn, was al vroeg te zien. In het nest waren maar twee teefjes dus er was niet veel keus. Na de puppytest, waaruit volgde dat alle pups goed waren, besloten Aldo en Erna om Femke te houden. De nieuwe eigenaar van het andere teefje had gevraagd of de pup drie weken later dan de rest van het nest mocht worden opgehaald. “Dus ik liep met twee pups naar het park en gooide een dummy,” zegt Aldo. “De andere pup springt erop af en komt terug racen, maar Femke wil de dummy niet halen. Na twee dagen dacht ik dus al “ik heb de verkeerde gekozen.” Na drie dagen dacht ik weer “ik heb de verkeerde gekozen.” Zo ging het drie weken door, zo onzeker ben ik dan.” 


Dat de conclusie van de puppytest, dat alle honden uit het nest goed waren, juist was blijkt wel uit het feit dat er in 2019 maar liefst vier honden uit het nest op de tussenstand lijst voor de Nimrod stonden. Aldo en Femke hebben zich uiteindelijk als beste dat jaar geplaatst. Het is de voorjager die dat uit de hond moet halen. “Je moet echt een team worden, dat is het belangrijkste,” zegt Erna. “Dat heeft voor Aldo met Femke een jaar geduurd, want hij had Pien nog in zijn hoofd en Femke is een heel ander hondje. Dan kwam hij thuis na een training met Femke en zei: “Ze kan niet eens ondeugend zijn!” Geef haar nou maar wat tijd was dan mijn advies.” “Bij Femke moest ik heel duidelijk zijn en alle commando’s met overtuiging brengen, dan ging ze voor 200%,” licht Aldo toe. “Pien was vijf jaar toen ze haar eerste A-diploma haalde en een jaar later stond ze op de Nimrod. Ze had al zoveel gezien en haar rugzak vol ervaringen omdat ik met haar naar alle wedstrijden ging.” De organisator van een wedstrijd heeft zelfs eens gegrapt dat de wedstrijd ook wel door zou gaan als Aldo en Pien er niet zouden zijn. “Met Femke was het precies andersom,” zegt Aldo. Met een tiental weken oud kon ze al dirigeren en met een paar maanden oud kon Femke tijdens trainingen ook met de door Aldo uitgevonden Air&Go goed overweg. Aldo en Erna wisten al snel hoe talentvol Femke was.

 

Toen Femke drie jaar oud was, hebben Femke en Aldo een dip gehad. Zo liep ze slepen niet meer uit en bracht het apport dan niet binnen. “Op de training ging het goed,” zegt Aldo, “maar op wedstrijden ging het helemaal mis. Ik was met haar op een OWT in Groningen. Ze moest 100 meter vooruit en over water om een dummy te apporteren. Ze bracht de dummy niet binnen. Aan het einde van de dag komt één van de helpers naar me toe en zegt: “Aldo, je hond heeft drie minuten naast de dummy gezeten. Ze pakte het niet op tot je haar terug floot. Toen pakte ze meteen de dummy en kwam naar je toe.” Ik heb me twee jaar afgevraagd wat er aan de hand was en nu wist ik het!” Femke was zo braaf dat wanneer Aldo bijvoorbeeld “zoek apport” zei of wanneer ze een sleep moest volgen, ze ging twijfelen en dan ging ze netjes zitten en wachten. Toen Aldo dit wist en stopte met deze commando’s werkte het en kwamen alle apporten binnen. “Dat ze zo braaf is, is misschien ook wat bij de Nimrod mis is gegaan,” licht Aldo toe. “De laatste proef was een verloren apport op 200 meter diep in het bos, dat ze niet heeft gevonden. Ze heeft waarschijnlijk ergens op me zitten wachten. Dan ga je met een grote kater naar huis. Met Femke hebben we alles in het teken van de Nimrod gezet. Jachten in Tsjechië en Engeland, we gingen niet. Alles stond in het teken van de MAP’s winnen en de Nimrod halen. Dat gaan we nooit meer doen, je doet jezelf en je hond tekort als je zoveel leuke dingen laat lopen.”

 

De mooiste wedstrijd met Femke was ‘The Best of the Best’ georganiseerd door Jachthond in Opleiding. De beste dertig honden van Nederland mochten meedoen met de immens grote en uitdagende proeven. “Het was leuk en een ontspannen wedstrijd,” zegt Aldo. Femke en een nestgenoot werden eerste en tweede deze dag. “Dat ze met z’n tweeën eerste en tweede werden deze dag was wel heel bijzonder!” lacht Erna. Aldo en Erna zijn erg betrokken bij alle honden die ze fokken en vertellen dat ook Femke twee nestjes heeft gekregen. Ze vinden het leuk om alle honden te blijven volgen en helpen onervaren voorjagers graag op weg. Ook de pups van Femke doen het uitstekend. 

 

Na de Nimrod wilde Aldo samen met Femke gaan jagen, maar toen kwam corona. Helaas werden alle jachten afgeblazen. Met Femke ging het in de tussentijd niet goed en ze is recent geopereerd aan tumoren in haar buik. “Het zag er niet goed uit, maar drie weken na haar operatie kon ze toch mee op jacht in Duitsland,” vertelt Aldo. “We komen bij de jacht en de spaniëls gaan tekeer met het uitkammen van de bramenstruiken. De jager zegt daarna “Aldo, laat die van jou nog eens kijken.” Ze is daar natuurlijk niet voor gefokt, maar ze vindt het zo leuk dus ik stuur haar toch die bramen in en er komen toch nog twee fazanten uit!” Erna vertelt lachend dat Femke ook het mooiste apport had. “Twee honden kregen een verre loper die de bramenstruiken in was gerend niet binnen. Wij stuurden Femke en ze kwam terug met de eend. De hond van de dag in de ogen van de jager.” The Best of the Best is ze nog steeds. 

bottom of page